ตอนที่ 226 จ้างคนมาทำงาน ก็จ้างความมุ่งมั่นเอาจริงเอาจังของเธอนี่แหละ

ตอนที่ 226 จ้างคนมาทำงาน ก็จ้างความมุ่งมั่นเอาจริงเอาจังของเธอนี่แหละ

“เห็นกันหรือยัง นี่คือจุดจบของการอู้งาน ฉันไม่สนหรอกนะว่าพวกแกจะเป็นญาติบ้านไหน ในที่ดินแปดร้อยหมู่นี้ ฉันเป็นคนตัดสิน ถึงเวลาทำงานก็ตั้งหน้าตั้งตาทำให้ดี ใครกล้าทำชุ่ย ๆ โดนหักค่าจ้างจนเกลี้ยง แล้วก็ไสหัวไปซะ!”

บรรดาคนงานต่างพยักหน้าพร้อมเพรียงกัน

หลินเจี้ยนหมินคลำใบหูที่แดงเถือก คอตกแบกจอบเดินไปทำงานอย่างหงอย ๆ

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาก็กลายเป็นคนงานที่ขยันที่สุดในโรงเรือนเพาะปลูก มาถึงเช้ากว่าใคร และกลับช้ากว่าทุกคน

ไม่ใช่เพราะเขาเกิดเปิดจุดชีพจรขึ้นมาหรอก

แต่เป็นเพราะกลัวเมียต่างหาก

ซูเสี่ยวเหมยไม่ออกหน้าเลยตลอดทั้งกระบวนการ แม้แต่โรงเรือนเพาะปลูกเธอก็แทบไม่เคยไปเหยียบสักกี่ครั้ง

บางครั้งเธอก็เปิดดูบันทึกการทำงานที่หลิวหลิงส่งมาอยู่ที่บ้าน ตอบกลับสั้น ๆ สองสามประโยค เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการเลี้ยงลูก และแวะไปดูซูเปอร์มาร์เก็ตบ้างเป็นบางคราว