ตอนที่ 167 ซูเฉิน แกสมองหมูหรือไง? ? ?

ตอนที่ 167 ซูเฉิน แกสมองหมูหรือไง? ? ?

“โรคนี้ต้องใช้เงินตั้งเยอะขนาดนี้ ไม่เพียงแต่เป็นภาระให้พวกเราคนรุ่นหลัง ยังมีชีวิตอยู่ได้ไม่กี่ปีอีก ตามที่ฉันเห็น ไม่จำเป็นต้องทุ่มเทรักษาจนถึงที่สุดหรอก ประหยัดได้ก็ประหยัดหน่อย รักษาแบบประคับประคองไปตามมีตามเกิดก็พอแล้ว”

หลินเจี้ยนจวินที่นิ่งเงียบมาตลอดสีหน้าเคร่งขรึมลง เอ่ยปากตัดบทเธอ “การรักษาโรคไม่มีเหตุผลที่จะมาทำแบบขอไปที ความลำบากของแต่ละบ้านผมเข้าใจดี แต่โรคของพ่อครั้งนี้ต้องรักษาให้ดี ใครก็อย่าคิดจะประหยัดเงินแล้วทำลวก ๆ ยิ่งอย่ามาพูดจาตัดท้อหมดกำลังใจลับหลังแบบนี้”

พี่สะใภ้ใหญ่ถูกตอกกลับต่อหน้าผู้คนจนหน้าชา จึงชักสีหน้าขึ้นมาทันที “เธอต้องขนาดนี้เลยเหรอ คนกันเองทั้งนั้น ฉันก็แค่บ่นลอย ๆ ไปสองคำ เธอจำเป็นต้องเอาจริงเอาจังเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ”