กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 146 ถ้าพ่ออยากไปโรงพยาบาลในเมือง ตอนนี้ผมจะพาไปส่งเลย
สายตาของหลินเจี้ยนจวินกวาดมองใบหน้าของคนกลุ่มนี้ทีละคน ๆ
“พ่อปวดจนตกจากเตียงตอนกลางดึก ลุกไม่ขึ้น พวกพี่ใช่ว่าไม่ได้ยินที่แม่บอก
ตอนนี้จะมาบอกฉันว่า ดื่มแค่ต้มเทียนม่าก็พอแล้วเนี่ยนะ? ยาผีบอกรักษาเรื่องนี้ไม่ได้หรอก ความหมายของฉันคือรีบไปตรวจให้รู้เรื่องที่เขตเมือง”
ทันทีที่คำพูดนี้เอ่ยออกมา ภายในห้องผู้ป่วยก็เงียบสงบลงไปราวสองวินาที
จากนั้นเสียงของพี่สะใภ้รองหลิวหลิงก็ดังออกมาจากมุมห้อง ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นเรื่องสมควรทำนองนั้น “ไปเขตเมืองเหรอ? โรงพยาบาลใหญ่ในเมืองนั่นมันที่แบบไหนกัน? แค่ค่าลงทะเบียนพบแพทย์ก็ปาเข้าไปเป็นร้อย ไม่รวมค่าตรวจอีก