เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 126 ลุงจ้าว พนักงานหญิงที่มาใหม่คนนั้นคือญาติผม
หลินชุนเซิง
พ่อค้าคนกลางขายส่งผักในตำบล ปากหวานยิ่งกว่าชโลมน้ำผึ้ง ทว่าไม่เคยทำงานทำการให้มันเรียบร้อยดีงามเลยสักเรื่อง
คราวก่อนก็พา “เถ้าแก่ใหญ่” ไว้ใจได้ไม่กี่คนมาที่โรงเรือนเพาะปลูกบ้านเธอเพื่อจะรับซื้อผักตกเกรด จนโดนสั่งสอนไปยกใหญ่
พี่สะใภ้ใหญ่กำลังฉีกยิ้มจนหุบปากไม่ลง สองมือยื่นบุหรี่ไปให้มวนหนึ่ง ท่าทียอมอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างยิ่ง
พี่ใหญ่อยู่ข้าง ๆ คอยพยักหน้าค้อมเอว ปากพร่ำพูดไม่หยุดว่า “ชุนเซิงได้ดิบได้ดีแล้ว ต่อไปช่วยดูแลธุรกิจโรงเรือนฉันให้มาก ๆ หน่อยนะ”
หลินชุนเซิงรับบุหรี่ไปเหน็บไว้ที่หูโดยไม่จุด ยิ้มตาหยีพูดคุยบางอย่างกับพี่สะใภ้ใหญ่ สีหน้าดูไว้ใจได้เต็มประดา
ซูเสี่ยวเหมยไม่ได้ชะลอความเร็ว รถไฟฟ้ายังคงแล่นตรงไปข้างหน้าอย่างมั่นคง