ตอนที่ 123 ผักจากโรงเรือนตัวเองส่งตรงถึงซูเปอร์มาร์เก็ต

ตอนที่ 123 ผักจากโรงเรือนตัวเองส่งตรงถึงซูเปอร์มาร์เก็ต

เธอกำลังจะดึงสายตากลับมาวัดขนาดต่อ โจวชุ่ยเฟินก็หันหน้ามาสบสายตาเข้าพอดี

ตอนแรกอีกฝ่ายจำไม่ได้ เดินไปสองก้าวแล้วก็ถอยกลับมา หรี่ตามองดูอย่างละเอียด

จากนั้นบนใบหน้าของหล่อนก็ผุดรอยยิ้มที่เกินเบอร์แบบสุดขีด

รอยยิ้มแบบนั้น ซูเสี่ยวเหมยคุ้นเคยเป็นอย่างดี

เป็นรอยยิ้มที่เหยียบโดนจุดเจ็บของคนอื่น แล้วกระหายอยากจะอวดเบ่งต่อหน้าธารกำนัลจนทนไม่ไหว

“ไอ้หยา!” โจวชุ่ยเฟินแผดเสียงขึ้นไปจนสูงสุด “นี่มันเสี่ยวเหมยไม่ใช่เหรอ?”

ลูกค้าเพียงไม่กี่คนในซูเปอร์มาร์เก็ตหันขวับมามองพร้อมเพรียงกัน

โจวชุ่ยเฟินหอบนมกล่องสองแพ็ก แกล้งเดินมาใต้บันได แหงนคอขึ้น

กวาดตามองเสื้อยืดตัวเก่ากับผ้าคลุมสีน้ำเงินของซูเสี่ยวเหมย ในแววตามีแต่ความสมน้ำหน้าผู้อื่นที่สะกดไม่อยู่