กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 83 ซูเสี่ยวเหมย นั่งลงคุยเรื่องเซ้งโรงเรือนเถอะ
เสี่ยวเหมยกดเปิดลำโพง เสียงแสร้งทำเป็นเสียดายของเถ้าแก่หวังก็ดังออกมาจากหูฟังโทรศัพท์ทันที “ไอ้หยา น้องเสี่ยวเหมย ช่างไม่ประจวบเหมาะจริง ๆ!
ต้นมะเขือเทศพันธุ์ต่อกิ่ง 50,000 ต้นที่เธอสั่งจองไว้เมื่อหลายวันก่อน ช่วงเช้าวันนี้สถานีตรวจพืชประจำอำเภอเกิดการสุ่มตรวจกะทันหัน ตรวจพบว่าต้องสงสัยเป็นโรครากเน่า จึงมีคำสั่งให้ทำลาย ณ จุดทิ้งทั้งหมดทั้งรุ่นเลย!
เงินมัดจำฉันโอนคืนกลับไปทางเดิมให้เธอแล้ว ในสัญญาระบุไว้ชัดเจนเรื่อง ‘ยกเว้นความรับผิดเพราะเหตุกักกันโรคที่ไม่อาจควบคุม’ เธอดูสิว่าเรื่องมันเกิดแบบนี้ ต้องขอโทษจริง ๆ นะ!”
หลินเจี้ยนจวินสีหน้าหม่นลง “เมื่อวานเฉียนต้าหนิวยังคุยโม้อยู่ที่ร้านขายของชำเลย ว่าวันนี้จะมีต้นกล้ามะเขือเทศชั้นดีเข้าโรงเรือนเพาะปลูกของเขา เถ้าแก่หวัง คงไม่ใช่ว่าเฉียนต้าหนิวให้ราคาที่สูงกว่า แล้วแย่งเอาต้นกล้าที่พวกเราสั่งจองไว้ล่วงหน้าไปหรอกนะ?”
เถ้าแก่หวังที่ปลายสายพอถูกแทงใจดำ เสียงก็เย็นเยียบขึ้นมาทันที พลางเล่นสำนวนราชการ “เจี้ยนจวิน ข้าวกินซี้ซั้วได้ แต่คำพูดพูดซี้ซั้วไม่ได้นะ