กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 82 พี่ลี่ลี่ พี่อย่าล้อฉันเล่นมั่วซั่วสิคะ...
“แปลงผักสองหมู่ที่บ้านป้าก็ถึงเวลาต้องพรวนแล้วเหมือนกัน เครื่องจักรของเธอเครื่องนี้ให้ป้ายืมใช้สักสองวันสิ? ก็เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน ช่วย ๆ กันหน่อยสิ”
ซูเฉินเงยหน้าขึ้นมองเธอแวบหนึ่ง
“ไม่ให้ยืมครับ”
รอยยิ้มบนใบหน้าของป้าฟงชะงักไปชั่วครู่ ทว่าไม่นานก็ปั้นยิ้มขึ้นมาใหม่ น้ำเสียงเปลี่ยนไปเป็นยานคางและหวานเลี่ยน
“โธ่เอ๊ย ขอยืมแค่สองวันเอง ไม่ใช่ว่าจะไม่คืนเสียหน่อย เด็กคนนี้นี่ทำไมถึงได้ขี้เหนียวขนาดนี้นะ? ยังไงเสียวัสดุของเครื่องจักรเครื่องนี้เธอก็ไม่ได้ควักเงินซื้อเองอยู่แล้ว เถ้าแก่ใหญ่คนนั้นเป็นคนออกเงินให้ทั้งหมด เธอช่วยใจกว้างหน่อยเถอะ”
ตอนที่เธอพูดประโยคนี้จงใจเปล่งเสียงให้ดังมาก ชาวบ้านที่นั่งพักเหนื่อยอยู่รอบข้างต่างก็ได้ยินกันหมด
มีหลายคนวางแตงโมในมือลงแล้วหันมามองทางนี้
ป้าฟงเห็นมีคนให้ความสนใจ ความกล้าก็ยิ่งพอกพูนขึ้น จึงเปลี่ยนคำพูดเสียใหม่