กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 28 คนกันเอง รู้ไส้รู้พุงกันดี
ในห้อง ซูเสี่ยวเหมยจัดแจงให้เด็กทั้งสองคนเข้านอนเรียบร้อยแล้ว ตัวตัวนอนกางแขนกางขายึดพื้นที่เตียงไปกว่าครึ่ง ส่วนอันอันขดตัวอยู่ตรงมุมห้องพลางกอดผ้าห่มผืนเล็กที่ซักจนสีซีดขาวเอาไว้ หลับสนิทไปแล้ว
เธอนั่งตะแคงอยู่ข้างเตียง แสงจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือส่องกระทบใบหน้าของเธอ
หลินเจี้ยนจวินชะโงกหน้าเข้าไปดูแวบหนึ่ง มันคือบันทึกช่วยจำในโทรศัพท์มือถือ ด้านบนมีรายการวัสดุและระยะเวลาก่อสร้างที่ต้องประสานงานฝั่งโรงเรือนเพาะปลูกในวันพรุ่งนี้ระบุไว้อย่างหนาแน่นยั้วเยี้ย
“อย่าดูเลย นอนเถอะ” เขาดึงผ้าห่มมาคลุมไว้บนขาของเธอ
ซูเสี่ยวเหมยล็อกหน้าจอโทรศัพท์มือถือแล้วคว่ำไว้ใต้หมอน หลับตาลง
ทว่าในสมองกลับไม่หยุดคิดเลยแม้แต่เค่อเดียว
คนอย่างพี่สะใภ้โจวชุ่ยเฟินคนนี้ เธอเข้าใจดีเหลือเกิน
ปากพูดจาไพเราะเพราะพริ้งยิ่งกว่าร้องเพลง ทุกคำล้วนบอกว่าทำเพื่อความสุขของบ้านหลังนี้ เพื่อความปรองดองของพี่น้อง