เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 502 เถ้าสู่เถ้า ธุลีสู่ธุลี (1)
ขณะที่เวรันดีนั่งอยู่ในรถม้าที่ควบตะบึง มุ่งหน้าไปยังจุดหลบหนีอยู่นั้น
อากาศรอบด้านพลันแข็งค้าง ราวกับผืนฟ้าดินทั่วทั้งบริเวณทอดสายตาลงมายังเธอเพียงลำพัง
แผ่นหลังของเวรันดีพลันเกร็งแน่น เธอเงยหน้าขึ้นแทบจะเป็นสัญชาตญาณ
บนท้องฟ้าราตรี แสงประกายสีทองผืนใหญ่กำลังแผ่ขยายออกไปอย่างช้า ๆ
แสงนั้นไร้อุณหภูมิแผดเผา ไร้คมกล้าของอัสนีและพายุ มีเพียงความยิ่งใหญ่ตระการตาและน่าเกรงขามจนยากจะพรรณนา
มันปรากฏขึ้นอย่างเชื่องช้า ทว่าความเร็วที่กดทับลงมากลับรวดเร็วเหลือเชื่อ ราวกับในส่วนลึกของเวหามีมือยักษ์ที่มองไม่เห็นข้างหนึ่ง กำลังลากพลังในระดับที่สูงส่งกว่าลงมาสู่โลกมนุษย์อย่างฝืนข่ม
แววตาของเวรันดีฉายแววตื่นตะลึงและหวาดผวา
วินาทีถัดมา เส้นแสงสีทองละเอียดถี่ถ้วนและเจิดจรัสจำนวนนับไม่ถ้วนก็ทอดตัวลงมาจากความว่างเปล่า ครอบคลุมเข้าหาเธอ