เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 501 ข้ามองเห็นเหตุ ข้าเอ่ยวาจาถึงผล ข้าบัญชาให้บังเกิด!
เวย์นมองตราสัญลักษณ์ในมือ สุ้มเสียงฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึกใด บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอันอ่อนโยน
“เวรันดี เจ้ายังคงเป็นเจ้าคนเดิมจริง ๆ แต่นี่ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว ไฉนยังกล้าใช้ตราสัญลักษณ์นี้สื่อสารกับข้าอีก?”
“ไฉนจะไม่กล้าเล่า?” เวรันดีย้อนถามด้วยรอยยิ้ม “อย่างไรเสียคืนนี้ก็วุ่นวายถึงขั้นนี้แล้ว จะบ้าคลั่งเพิ่มขึ้นอีกสักนิด ก็ดูเหมือนจะไม่ต่างกันสักเท่าไร”
เธอชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดคล้ายกำลังบอกเล่าเรื่องเล็กน้อยธรรมดาสามัญเรื่องหนึ่ง
“จะบอกเจ้าตรง ๆ ก็ไม่เสียหาย ตอนนี้ข้าออกจากลอสซานโตสแล้ว กำลังอยู่บนเส้นทางหลบหนีอันเดียวดายและน่าเวทนา”
“ขอเพียงผ่านไปอีก 2 นาที ข้าก็จะไปถึงจุดที่เตรียมหนทางหลบหนีล่วงหน้าไว้ให้ตนเองแล้ว พอข้าไปถึงที่นั่น เจ้าคิดจะหาข้าให้พบอีก ก็คงไม่ง่ายดายปานนั้นแล้ว”
เวย์นขมวดคิ้วกล่าว
“แล้วอย่างไรเล่า?”