กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 คุณหนูเอมิเลีย ชาแดง หรือกาแฟ?
ที่ทำการศาสนจักรแสงศักดิ์สิทธิ์ ห้องหนังสือของเวย์น
ยามที่บานประตูถูกผลักเปิดออก รอยยิ้มบนใบหน้าของเอมิเลียก็จางหายไปเกินครึ่งแล้ว
ยามที่เธอเดินก้าวเข้ามา ฝีเท้ายังคงรวดเร็ว ทว่าความตื่นเต้นดีใจยามกลับมานั้นได้อันตรธานไปสิ้น แทนที่ด้วยความสงบเยือกเย็นที่เวย์นไม่เคยเห็นบนใบหน้าของเธอมาก่อน
แบร์นาร์ยืนอยู่เบื้องหลังเธอ แล้วปิดบานประตูลงอย่างเงียบเชียบ
เวย์นนั่งอยู่หลังโต๊ะยาว เบื้องหน้ากางม้วนเอกสารไว้สองสามฉบับ ข้างมือวางถ้วยกาแฟที่เย็นชืดไปแล้วครึ่งหนึ่ง
เขาเงยหน้าขึ้นมองเอมิเลียแวบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบ
“นั่งสิ”
เอมิเลียมิได้เอ่ยคำหยอกเย้าสองสามประโยคเหมือนยามปกติ และมิได้หาจังหวะยั่วยวนเขาอีก