เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 455 แบร์นาร์: นายท่านให้ข้ามาบอกคำหนึ่งกับเจ้า!
เอมิเลียค่อย ๆ คลายปลายนิ้วออก แล้วหยิบจดหมายของเวย์นออกมาจากอกเสื้อ
เวรันดีรับซองจดหมายไปเหลือบมองแวบหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ ออกมา:
“หมอนี่ แม้แต่ชื่อข้าก็ยังไม่ยอมเขียนลงไปเลยหรือ”
เวรันดีเก็บซองจดหมายพลางหมุนตัวเตรียมจากไป ทันใดนั้นเธอก็ชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับมามองเอมิเลีย:
“เอมิเลีย อย่าได้คิดเอาข้าไปเป็นเป้าหมายที่ต้องโค่นล้มอะไรทำนองนั้นเลย”
“เรื่องที่แม่เจ้าทำไม่สำเร็จ เจ้าเองก็ทำไม่สำเร็จเหมือนกันนั่นแหละ”
“หรือว่าเจ้าคิดจะพึ่งพาเวย์นเพื่อให้ทำสำเร็จงั้นหรือ? แต่กระทั่งตอนนี้เจ้ายังเอาชนะใจเวย์นไม่ได้ด้วยซ้ำ ช่าง...ไร้ประโยชน์จริง ๆ นะ”
เอมิเลียได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้เอ่ยคำใด เธอจ้องมองอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแย้มยิ้มขึ้นมาอีกครา:
“แหม พี่สาว ท่านกำลังพูดเรื่องอะไรกันน่ะ? ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้นเสียหน่อย!”