เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 257 เวย์น: สุรานารีทำร้ายข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ...
ลูคัสได้ยินดังนั้นก็เริ่มสนใจ:
“ฟังจากความหมายของเจ้า ดูเหมือนจะเป็นคนที่ห้องโถงสภาสั่งการโยกย้ายได้งั้นหรือ?”
เวย์นพยักหน้าพลางยิ้ม พอคิดจะเอ่ยปากพูด ลูคัสก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นทำท่าสัญญาณ “หยุด”:
“ให้ข้าลองทายดู”
ลูคัสใช้มือข้างหนึ่งลูบคางพลางกล่าวว่า:
“คนที่ห้องโถงสภาสั่งการโยกย้ายได้ เป็นนักบวชสักคนของห้องโถงสภาหรือ? ไม่ถูก เจ้าบอกว่าต้องให้ห้องโถงสภาออกแรงทำงานเสียหน่อย หากเป็นคนของพวกเขาเองก็ไม่จำเป็นต้องพูดเช่นนี้เลย...”
“คนของลัทธิเล็ก ๆ หรือ? ก็ฟังไม่สมเหตุสมผล... คนของสถาบันเทววิทยาหรือ? ไม่ใช่ พวกเขาเกลียดห้องโถงสภาที่สุด... หรือไม่ก็เป็น...”
ลูคัสพูดไปพลางใคร่ครวญไปพลาง ในที่สุดดวงตาก็เป็นประกายหันไปมองเวย์น: