กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 233 ตีเมือง (2)
ทอมบีและผู้บัญชาการมองไปข้างหน้า ก็เห็นทหารราบครูเสดกำลังเข็นรถกระทุ้งประตู ค่อย ๆ เดินมุ่งหน้ามายังเมืองลือเบคจริง ๆ
ทหารราบครูเสดสวมเกราะหนักกลุ่มใหญ่เดินหน้าอย่างมั่นคงพลางห้อมล้อมรถกระทุ้งประตู ก้าวเดินของพวกเขาเชื่องช้าหนักแน่นแต่เด็ดเดี่ยว เกราะเหล็กกระทบกันส่งเสียงดังก้องทึบ โล่ประสานสลับกันราวกับปราการเหล็กกล้าเคลื่อนที่
ทว่าผู้บัญชาการกลับขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “แปลกจริง นี่พวกมันกดดันเข้ามาทั้งกองทัพเลยหรือ แม้แต่บันไดพาดกำแพงก็ยังไม่พกมา?”
ทอมบีในฐานะคนที่รู้เรื่องละนิดละหน่อยแต่ไม่ชำนาญสักอย่าง ย่อมไม่เข้าใจความหมายในคำพูดนี้ของผู้บัญชาการ
เขาจึงเอ่ยถามอย่างแปลกใจว่า “มีตรงไหนไม่ถูกต้องหรือ?”