เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 229 กองทัพครูเสดต้องหลั่งเลือดหยดสุดท้ายก่อนจะได้แตะเมืองลือเบคแน่นอน!
รุ่งเช้า 2 วันให้หลัง ณ เมืองลือเบค ภายในห้องหนังสือของดูรัน
หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ เซอร์ดูรันก็หยิบซิการ์ทองคำมวนหนึ่งออกมาจากกล่องอันประณีต
เขาฉีกกระดาษกันฝุ่นชั้นนอกของซิการ์ออก แล้วยกซิการ์ขึ้นมาจรดใต้จมูกสูดดมอย่างลึกซึ้ง
จากนั้นก็ตัดก้นซิการ์ออก หยิบกล่องเชื้อไฟขึ้นมาแล้วค่อย ๆ อุ่นซิการ์อย่างไม่รีบร้อน
ท้ายที่สุดจึงคาบซิการ์ไว้แล้วจุดไฟ สูดเข้าไปคำหนึ่งพลางเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มหลงใหล
เขาหันไปมองทอมบีผู้เป็นข้ารับใช้ที่อยู่ด้านข้าง
“ทอมบี เจ้าว่าสมองของฮอฟมันน์คิดอะไรอยู่นะ? เขาคิดค้นของดีเลิศพรรค์นี้ออกมาได้อย่างไรกัน?”
ดูรันมิได้คาดหวังคำตอบจากทอมบีจริง ๆ ดังนั้นจึงไม่รอให้ทอมบีตอบแล้วกล่าวต่อว่า