กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 230 สิ่งที่เผ่าเอลฟ์ป่าหลงใหลยิ่งกว่า คือศิลปะ
ซีนาลีเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น พอรู้สึกตัวอีกทีก็เดินตามจ้าวเย่าออกจากวิหารเทพีแห่งชีวิต มุ่งหน้ากลับสู่นครหลวงเอลฟ์อย่างงงๆ เบลอๆ
“องค์เทพีมองเห็นข้อดีอะไรในตัวนายกันแน่”
ทั้งสองเดินเคียงข้างกัน มือเรียวเล็กถูกจ้าวเย่ากุมเอาไว้ ท่านมหาปุโรหิตยังคงคาใจกับเรื่องที่เพิ่งรู้มาไม่หาย
จ้าวเย่าบีบมือซีนาลีเบาๆ พลางตอบอย่างจนปัญญา “ทำไมวีโลเทียจะชอบผมไม่ได้ล่ะ งั้นผมขอย้อนถามคุณหน่อย คุณชอบผมตรงไหนกันล่ะ”
“เอ่อ...”
ซีนาลีถึงกับพูดไม่ออก
คำถามนี้ทำเอาเธอลำบากใจจริงๆ เพราะถ้าเธอรู้ ก็คงหาทางหักห้ามใจตัวเองไปแล้ว จะรอจนเกิดความรู้สึกดีๆ กับจ้าวเย่าได้อย่างไร
“ตอบไม่ได้ล่ะสิ ผมบอกให้ก็ได้ ผมรู้นะ!”
จ้าวเย่าพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ