กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 229 ฉันตั้งตารอการเรียกขานครั้งต่อไปของเธอนะ
ซีนาลีไม่เคยเห็นเทพีแห่งชีวิตตัวจริงมาก่อน แต่เธอรู้ว่ารูปลักษณ์ของท่านเหมือนกับรูปปั้นในวิหารทุกประการ จึงจำได้ในทันที
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเทพที่ตนกราบไหว้ทุกเมื่อเชื่อวัน ซีนาลีจึงคิดจะคุกเข่าลงกราบตามสัญชาตญาณ
แต่พอนางเพิ่งก้มหน้าลง ยังไม่ทันได้ค้อมตัวลงไป วีโลเทียก็ห้ามเอาไว้เสียก่อน
“พอเถอะ ซีนาลี” วีโลเทียพูดพลางยิ้ม “ต่อไปก็เป็นคนกันเองแล้ว เรื่องพวกนี้ละเว้นไปเถอะ”
เธออยากจะทำตัวให้ดูเป็นกันเองที่สุด แต่ความเคยชินนานหลายปีก็ทำให้เธอยังวางตัวไม่ค่อยสนิทสนมเท่าไรเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นที่ไม่ใช่จ้าวเย่า
ถึงอย่างนั้น ท่าทีของเธอก็ทำให้ซีนาลีซาบซึ้งใจจนแทบกลั้นไม่อยู่