บทที่ 353 มีคนคอยเฝ้ามอง ชีวิตชวนให้ใจเต้น

บทที่ 353 มีคนคอยเฝ้ามอง ชีวิตชวนให้ใจเต้น

รถกำลังแล่นฉิวไปตามท้องถนน ผมเอ่ยปาก "เฒ่าเฉวียน หลังจากนี้ลุงไปพักที่บ้านผมก่อนนะ จะได้ไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น"

"ไอ้น้องเอ๊ย แกดูแลตัวเองให้ดีก็พอ ฉันมันกระดูกแก่แล้ว ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอก อีกอย่าง ตระกูลวั่นคิดจะมาแก้แค้นฉันน่ะ มันยากยิ่งกว่าปีนขึ้นฟ้าซะอีก ถ้าฉันมีอารมณ์นะ จะปั่นหัวตระกูลวั่นเล่นเหมือนลิงเลย"

จากนั้น รอยยิ้มเย้ยหยันตรงมุมปากของเฒ่าเฉวียนก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเจื่อนอย่างช่วยไม่ได้ "แต่ถึงตาแก่วัยเกือบเจ็ดสิบอย่างฉันจะต้องยอมรับความจริงก็เถอะ หนุ่มแน่นอย่างแกเวลาเผชิญหน้ากับตระกูลวั่น ยิ่งต้องไม่ทำอะไรสุดโต่งเกินไป"

ผมยิ้มแล้วพยักหน้า ในหัวยังคงผุดภาพเหตุการณ์ในห้องที่สโมสรหมิงหลิวขึ้นมา มันช่างสะใจจริงๆ