บทที่ 341 ในใจผมพลุ่งพล่าน โลกของผมเปิดกว้างไร้ขอบเขต

บทที่ 341 ในใจผมพลุ่งพล่าน โลกของผมเปิดกว้างไร้ขอบเขต

หลิวเหม่ยเฉินมองดูอย่างเหม่อลอย

"ถังเฟิง นาย..."

"หลิวเหม่ยเฉิน เธอรีบไสหัวไปซะ! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราไม่ใช่เพื่อนกันอีก บุญคุณที่ติดค้างเธอไว้ วันหน้าค่อยชดใช้คืนให้"

ผมผลักหลิวเหม่ยเฉินออกจากห้องไป

จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงหลิวเหม่ยเฉินพูดขึ้นว่า "ซูรื่อน่า เธอคงได้ยินเสียงแล้วใช่ไหม จะทำยังไงดีล่ะ ถังเฟิงคลั่งไปแล้วจริงๆ ขนาดคีย์บอร์ดที่เยี่ยเยว่ฉานให้มาเขายังทุ่มแหลกเลย เธอช่วยดูเขาไว้หน่อยนะ อย่าให้เขาทำเรื่องโง่ๆ ล่ะ ฉันไปก่อนล่ะ"

ซูรื่อน่าเดินเข้ามาข้างใน

"เธอก็ไสหัวไปด้วย ย้ายออกไปวันนี้เลย!"

"ฉันไม่ไป ยกเว้นแต่นายจะโยนฉันลงมาจากตึก!"

ซูรื่อน่ามองผมด้วยรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม จากนั้นเธอกลับทิ้งตัวลงนอนกับพื้นหน้าตาเฉย