กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 340 ผมคลุ้มคลั่ง ทำลายของขวัญของพี่ฉาน
ผมกระชากซูรื่อน่าเข้ามาในอ้อมกอดทันที
ในตอนนั้นเอง ผมระเบิดเรี่ยวแรงมหาศาลออกมาจนตัวเองยังแทบไม่เชื่อ ราวกับว่าสภาพร่างกายของผมได้หวนคืนสู่เมื่อก่อนอีกครั้ง
"ก้างปลาติดคอแล้วให้ไอแรงๆ ใครบอกเธอมา"
"ไม่มีใครหรอก นายคิดเสียว่าฉันจิตป่วยเองก็แล้วกัน!"
"ซูรื่อน่า ถ้าเธอยังอยากอยู่ที่นี่ต่อ ก็อย่าไปร่วมมือกับคนบางคนมาทรมานผม ถ้าไม่อยากอยู่แล้ว วันนี้ก็ย้ายออกไปซะ!"
ผมมองเธอด้วยสายตาเย็นชา "ตอนนี้สภาพร่างกายผมอาจจะสู้เธอไม่ได้ แต่เธอไม่กลัวการคิดบัญชีแค้นย้อนหลังหรือไง ถึงเวลานั้นผมจะจัดการเธอ และคนที่แอบสั่งการอยู่เบื้องหลังก็จะจัดการเธอด้วยเหมือนกัน!"
"ถังเฟิง นายอย่าไล่ฉันไปเลยนะ ฉันสงสารนายมากและอยากดูแลนายจริงๆ แต่ว่าแม่สาวแซ่บสั่งฉันไว้ ว่าต้องคอยแกล้งนายทุกวัน ไม่ยอมให้นายได้อยู่อย่างสบายใจ"