กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 285 คลื่นระลอกแล้วระลอกเล่า
หลังจากโทรหาที่บ้านแล้ว อารมณ์ของผมก็ดีขึ้นมาก ความเป็นไปได้ที่ครอบครัวของผมจะขยายธุรกิจร้านอาหารในเมืองหลวงก็ยิ่งมีมากขึ้นตามไปด้วย
ผมเปิดไฟล์เอกสารขึ้นมา เริ่มเขียนฉากที่เกี่ยวกับหญิงสาวผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ แต่ในหัวกลับคิดถึงเหมียวเสี่ยวยวี่ที่อยู่ห่างออกไปไกลถึงสามพันลี้
"ตอนนี้เสี่ยวยวี่ไม่ส่งคำขอวิดีโอคอลหาผมก่อนแล้ว คงเพราะกลัวว่าจะกระทบความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเยี่ยเยว่ฉาน ผมยอมรับเสมอว่าเหมียวเสี่ยวยวี่คือรักแรกของผม ผู้หญิงคนนี้งดงามเกินไป บริสุทธิ์เกินไป และน่าสงสารเหลือเกิน"
อารมณ์ดีๆ ของผมเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้าอย่างรุนแรง ความรู้สึกนี้ทรมานยิ่งกว่าอาการปวดท้องเป็นพักๆ เสียอีก ผมรู้ดีว่านี่คือความคิดถึง
"ผมกับเสี่ยวยวี่แทบไม่มีทางได้ลงเอยกัน ผมทำได้เพียงแค่มองดูเธอผ่านทางวิดีโอคอลเท่านั้น"