บทที่ 265 ศัตรูหัวใจของผมเป็นลูกครึ่ง

บทที่ 265 ศัตรูหัวใจของผมเป็นลูกครึ่ง

หลังจากซูรื่อน่าเลี้ยงข้าวผมที่ร้านหม้อไฟแถวนี้และกลับมาถึงห้องเช่า อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมาก

สาวทุ่งหญ้าในกางเกงยีนส์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น ริมฝีปากเผยอยิ้มพลางเอ่ยขึ้น "หวังว่าภายในหนึ่งปีนี้ ฉันจะยังได้อยู่ที่ห้องเช่าของนายต่อนะ"

"ไม่ต้องห่วงหรอก ต่อให้วิลล่าตรงต้นไทรใหญ่ของผมเริ่มตกแต่งแล้ว ผมก็ยังจะอยู่ที่ห้องเช่านี้อยู่ดี ถึงในอนาคตผมจะย้ายไปอยู่วิลล่า ห้องนี้ก็ยังปล่อยเช่าต่อไป ขอแค่เธออยากอยู่ อีกสิบปีข้างหน้าเธอก็ยังอยู่ที่นี่ได้ตลอด"

ผมพูดพลางหัวเราะ แต่ซูรื่อน่ากลับเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์ขึ้นมานิดๆ

"นายหมายความว่า ภายในสิบปีนี้ฉันจะไม่มีปัญญาซื้อบ้านในเมืองหลวงงั้นเหรอ"