บทที่ 262 ผมทำเถ้าแก่ต้วนโมโหจนเลือดออกในสมอง?

บทที่ 262 ผมทำเถ้าแก่ต้วนโมโหจนเลือดออกในสมอง?

รถจอดอยู่ตรงเชิงเขาแถบชานเมือง ผมคว้าผมของเฉาเสี่ยวม่านแล้วดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก

"ถังเฟิง นายจะทำอะไร ต้วนเทียนหยาเคยรังแกฉันในรถ นายก็คิดจะรังแกฉันด้วยเหรอ"

"ต้วนเทียนหยามันเป็นตัวอะไร ผมกับมันไม่ใช่คนประเภทเดียวกันสักนิด ถ้าคิดจะหารังแกใครสักคนละก็ ผมไปรังแกต้วนชิวสุ่ยดีกว่า"

ผมมองเฉาเสี่ยวม่าน "คุณดูเศร้าเกินไป ไม่รู้จะปลอบยังไง ก็เลยดึงเข้ามากอดนี่ไง"

"ถังเฟิง นายนี่ทำให้คนพูดไม่ออกได้ง่ายๆ เลยนะ นายเอาเปรียบฉันแล้วฉันยังต้องขอบคุณนายอีกเหรอ"

เฉาเสี่ยวม่านมองผมยิ้มๆ เหมือนไม่เชิงยิ้ม "นายเก่งกว่าต้วนเทียนหยาตั้งเยอะ เขาถึงได้พ่ายแพ้หมดรูปในมือนายไงล่ะ อ๊ะ... นายจะทำอะไร..."

ผมชักมีน้ำโหขึ้นมานิดๆ ก็เลยทำให้เฉาเสี่ยวม่านเจ็บตัวหน่อยๆ