บทที่ 260 ต้วนชิวสุ่ยหมดสภาพ ตระกูลต้วนตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

บทที่ 260 ต้วนชิวสุ่ยหมดสภาพ ตระกูลต้วนตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

ทันทีที่เดินเข้ามาในห้องหนังสือชั้นสอง ต้วนชิวสุ่ยก็คิดจะโผเข้าสู่อ้อมอกของผม

ขอเพียงน้องชายไม่ต้องติดคุก ผู้หญิงคนนี้กล้าทุ่มสุดตัวแน่นอน

ผมเบี่ยงตัวหลบ แถมยังชกเข้าที่ท้องของต้วนชิวสุ่ยไปหมัดหนึ่ง ต้วนชิวสุ่ยร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดพลางทรุดตัวลงนั่งยองๆ กับพื้น

"เจ็บจัง นายใจร้ายชะมัด ถังเฟิง วันนี้ในห้องหนังสือนี้เลย ฉันยอมมอบตัวให้ ขอแค่นายยอมปล่อยต้วนเทียนหยาไปสักครั้งได้ไหม ต่อไปเราสองคนมีความสัมพันธ์กันแล้ว เจอปัญหาอะไรก็คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ถ้านายอยู่ที่เมืองหลวงแล้วคิดถึงฉัน ฉันจะขับรถไปอยู่เป็นเพื่อนนาย"

"ฉันใช่ว่าจะไม่เคยเห็นผู้หญิงเสียหน่อย ถ้าเทียบกับเยี่ยเยว่ฉานกับหลิวเหม่ยเฉินที่เมืองหลวงแล้ว เธอมีค่าอะไรกัน"