บทที่ 248 ริมทะเลสาบชิงกู่ พบทนายความหญิงเฉาเสี่ยวม่าน

บทที่ 248 ริมทะเลสาบชิงกู่ พบทนายความหญิงเฉาเสี่ยวม่าน

วันนี้เป็นวันส่งท้ายปีเก่า

ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ได้รับข้อความทางวีแชทจากเกาลี่น่าว่า "แฟนฉันถูกนายต่อยจนต้องเข้าโรงพยาบาล สมองกระทบกระเทือน เนื้อเยื่ออ่อนในช่องท้องบาดเจ็บ ปวดหัวตลอด คลื่นไส้ อ้วกไปเยอะมาก"

เกาลี่น่าไม่ได้ส่งเรื่องพวกนี้มาเพื่อกรรโชกเงินผมแน่นอน ผมรู้ดีว่าหมัดนั้นของตัวเองหนักแค่ไหน

ทว่าตอนที่ผมจะตอบข้อความเกาลี่น่ากลับไปถึงได้พบว่า เธอบล็อกวีแชทของผมไปแล้ว

ผมไม่มีทางไม่โมโห คบกันมาตั้งกี่ปี แค่เพราะจางฉางจวิ้นคนเดียว ถึงกับบล็อกผมเลยเหรอ

ผมโทรศัพท์ไปหาทันที เกาลี่น่ากดตัดสาย แล้วส่งเอสเอ็มเอสมาว่า "ถังเฟิง ต่อไปนี้พวกเราอย่าติดต่อกันอีกเลย นายช่วยเตือนฉินหนานด้วยว่าไม่ต้องมาคิดถึงฉันอีก ถือว่าฉันขอร้องพวกนายเถอะ ปล่อยฉันไปเถอะนะ"

พอได้อ่านข้อความ ผมก็รู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก

ดูออกเลยว่าเกาลี่น่าแคร์ไอ้หน้าขาวอันธพาลกุ๊ยสังคมอย่างจางฉางจวิ้นมาก แต่พวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันแล้วจะมีจุดจบที่ดีได้ยังไง