บทที่ 247 ปฏิกิริยาของนานา ท่าทีของฉินหนาน

บทที่ 247 ปฏิกิริยาของนานา ท่าทีของฉินหนาน

เหอเส้าเวยมองผมอย่างจนปัญญา สายตาเหมือนจะสื่อว่า ชกเปรี้ยงเดียวจางฉางจวิ้นก็ลอยละลิ่วจนสลบเหมือดไปเลย ออกจะโหดไปหน่อยมั้ง

แต่ในเมื่อผมตัดสินใจลงมือสั่งสอนไอ้เวรนี่แล้ว ถ้าแค่สะกิดให้คันๆ จะไปมีความหมายอะไร

ในตึก แม่ของผมน่าจะได้ยินเสียงเอะอะแล้วเหมือนกัน แต่เธอยังไม่ออกมาผสมโรงให้วุ่นวาย

เกาลี่น่าที่ยังคงนั่งยองๆ ร้องไห้อยู่ข้างจางฉางจวิ้น ตะโกนใส่ผมว่า "ถังเฟิง ไอ้สารเลว นายมาดูสิ ทำไมจางฉางจวิ้นยังไม่ฟื้นอีกล่ะ?"

เกาลี่น่าร้องไห้จนสะอึกสะอื้น ในใจผมรู้สึกไม่ดีเลย แต่ผมก็ไม่เสียใจที่ได้ซัดหมัดนั้นใส่จางฉางจวิ้น

ผมเดินเข้าไปแล้วเตะเข้าที่ท้องของจางฉางจวิ้นไปทีหนึ่ง จางฉางจวิ้นก็ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดจนฟื้นขึ้นมา

"พี่เฟิง อย่าตีผมเลย ผมกลัวพี่แล้ว ต่อไปไม่กล้ามาบ้านพี่อีกแล้วครับ!"