บทที่ 245 กลับบ้านฉลองปีใหม่ แม่หาเรื่องผม

บทที่ 245 กลับบ้านฉลองปีใหม่ แม่หาเรื่องผม

วันใหม่เริ่มต้นขึ้น

ผมกำลังอยู่บนทางด่วนจากเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่อำเภอชิงกู่ สภาพการจราจรในวันนี้คล่องตัวดี ทว่ารถแลนด์โรเวอร์ เรนจ์โรเวอร์ของผมไม่ได้เหยียบซิ่งเกินความเร็วที่กำหนดนัก เพียงควบคุมความเร็วไว้ที่ราว 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

เยี่ยเยว่ฉานเคยเอ่ยชมมารยาทการขับรถของผมอยู่หลายครั้ง ว่าไม่เคยสร้างความเสี่ยงหรืออันตรายให้คนเดินถนนและรถคันอื่นจากการกระทำผิดพลาดของตัวเองเลยสักนิด

ใกล้จะถึงบ้านแล้ว อีกไม่นานก็จะได้เจอเพื่อนๆ ในอำเภอชิงกู่ แต่ในหัวของผมกลับมีแต่เรื่องของเยี่ยเยว่ฉานเต็มไปหมด

ตอนนี้ผมกับพี่ฉานแทบจะตัดขาดความสัมพันธ์กันไปแล้ว แต่ผมก็ยังคงคิดถึงเธออยู่ ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า

โทรศัพท์ดังขึ้น ในใจผมหวังเหลือเกินว่าสายที่โทรเข้ามาจะเป็นพี่ฉาน ทว่าสายที่โทรเข้ามากลับเป็นหยุนต้าหลาง