กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 244 ชีวิตจริงก็หวือหวาเร่าร้อนได้เหมือนกัน
พอออกจากร้านอาหาร กลับถึงชุมชนจิ่นซิ่วก็เกือบสามทุ่มแล้ว
ตอนที่ผมกับติงลี่เดินขึ้นบันได ก็ได้ยินเสียงเซี่ยเสวี่ยกับหม่าเหวินปินคุยกัน ประตูห้องของพวกเขาน่าจะแง้มไว้อยู่
พอเห็นผม เซี่ยเสวี่ยก็ร้องเรียกด้วยน้ำเสียงรันทด "พี่เฟิง..."
ผมเห็นน้ำตาของเซี่ยเสวี่ย แต่ในใจผมกลับรู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจมากกว่า ผมช่วยเซี่ยเสวี่ยได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะยอมรับการกระทำของเธอ
ผมกับติงลี่จึงเดินเข้าไปในห้องของเซี่ยเสวี่ยและหม่าเหวินปินด้วย
"พี่เฟิงดูสิครับ นี่ใบทะเบียนสมรสของผมกับเซี่ยเสวี่ย!"
หม่าเหวินปินถึงกับควักใบทะเบียนสมรสออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นมาให้ผม
ผมไม่ได้มีงานอดิเรกชอบชื่นชมใบทะเบียนสมรสของคนอื่น ขนาดรูปแต่งงานของคนอื่นผมยังแทบไม่ดูเลย เพราะคนในรูปกับตัวจริงมักจะหน้าตาไม่ค่อยเหมือนกัน