บทที่ 241 เรื่องราวชวนตื่นตะลึงฉากแล้วฉากเล่า

บทที่ 241 เรื่องราวชวนตื่นตะลึงฉากแล้วฉากเล่า

หลิวเหม่ยเฉินไม่ได้หยุดอยู่ที่ห้องนั่งเล่น เธอตรงดิ่งเข้าไปในห้องของผมทันที

ซูรื่อน่าดูเหมือนอยากจะตามเข้ามา แต่พอยืนอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินกลับเข้าห้องของตัวเองไป

"ถังเฟิง นายยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าประตูทำไม ถ้าจะไปเข้าห้องน้ำก็รีบไปสิ" หลิวเหม่ยเฉินพูดอย่างอารมณ์ดี ราวกับไปเจอเรื่องดีๆ อะไรมาแล้วอยากจะแชร์ให้ผมฟัง

ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้างเธอ มีคำถามหนึ่งวนเวียนอยู่ที่ริมฝีปาก ถ้าต้องฝืนกลืนมันกลับลงท้องไป ผมคงอึดอัดทรมานแทบแย่

ในที่สุดผมก็อดถามออกไปไม่ได้ "คุณกับฮวาเสี่ยงหรงคืนดีกันแล้วเหรอ"

"คืนดีเหรอ ชาติหน้าเถอะ! นังฮวาเสี่ยงหรงนั่น วันๆ เอาแต่ทำตัวเบ่งอวดเก่ง! ฉันไม่สนหัวหรอก! คิดจะมารังแกศิษย์ฉัน ฝันไปเถอะ!"

หลิวเหม่ยเฉินเตะผมทีหนึ่ง ดูเหมือนเป็นการหยอกล้ออย่างสนิทสนม แต่เธอเตะจนผมเจ็บจริงๆ