กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 222 ในที่สุดผมก็คลั่งจนได้
สภาพอากาศมีเมฆมาก ไม่มีลม เกล็ดหิมะอาจจะโปรยปรายลงมาเมื่อไหร่ก็ได้
กินข้าวเช้าคนเดียวเสร็จ ผมก็เดินทอดน่องไปตามทาง จู่ๆ มือถือก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากเจียงนี
"สองทุ่มคืนนี้ ฉันจะไลฟ์สดที่เว็บไลฟ์ปี่มู่เป็นครั้งแรก นายต้องมาให้กำลังใจด้วยนะ"
"สาวแว่น ฉันไปให้กำลังใจเธอแน่นอน"
บัญชีไลฟ์ของเจียงนีชื่อสาวแว่น ซึ่งผมเป็นคนตั้งให้เอง
"ไม่ต้องเปย์ของขวัญให้เยอะหรอกนะ ยิ่งนายทำตัวเป็นธรรมชาติ ฉันก็ยิ่งมีความสุข ถ้าทำให้นายต้องสิ้นเปลืองมากเกินไป ฉันจะรู้สึกผิดจนต้องร้องไห้เอา"
"งั้นตกลง ฉันจะนั่งดูไลฟ์เธอเงียบๆ ส่งของขวัญเบาๆ แค่ไม่กี่ร้อยหยวนพอ ถ้าฉันเปย์ให้เธอมากไป แพลตฟอร์มก็หักเปอร์เซ็นต์ไปส่วนหนึ่ง สู้รอให้เธอขัดสนเรื่องเงินแล้วฉันโอนให้เธอตรงๆ เลยดีกว่า"
"นายคิดแบบนี้ก็ถูกแล้วล่ะ แต่ตอนนี้ฉันจะไลฟ์หาเงินเองแล้วนะ ต่อไปฉันจะไม่ขอเงินนาย แล้วก็จะไม่ขอเงินน้าเฉินด้วย ฉันจะหาเงินเลี้ยงตัวเอง เลี้ยงแม่เอง"