บทที่ 221 ผมโกรธมาก ผมอ่อนโยนมาก

บทที่ 221 ผมโกรธมาก ผมอ่อนโยนมาก

ฟ้ามืดลงแล้ว บัญชีที่ผมให้ไปก็ยังไม่ได้รับเงินโอนจากหยุนเอ้อร์หลาง นั่นทำให้ผมหงุดหงิดใจมาก

เงิน 2 ล้านสำหรับผมจะมีหรือไม่มีก็ได้ แต่ถ้าไม่ได้เงินก้อนนี้ ผมจะเสียหน้ามาก

เพราะว่าทั้งเฉินหลันและเยี่ยเยว่ฉานต่างก็รู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว

พอกินข้าวที่ร้านอาหารคนเดียวเสร็จ ผมก็เดินขึ้นไปบนสะพานลอยคนข้ามที่คุ้นเคย จุดบุหรี่ให้ตัวเองหนึ่งมวน พลางเกาะราวสะพานชมวิว

ตอนนั้นเอง ผมได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู แล้วก็แทบจะระเบิดอารมณ์ออกมาด้วยความโมโห

ข้อความสั้นที่ส่งมาจากธนาคารไม่ใช่เงินเข้า 2 ล้าน แต่เป็นเงินเข้า 2 หยวน

"หยุนเอ้อร์หลาง แกไอ้ควายเอ๊ย กล้าปั่นหัวฉันเหรอ? เข้าใจละ นี่ต้องเป็นความคิดของหยุนต้าหลางแน่ๆ ไม่กลัวฉันเลยสินะ!"