บทที่ 192 คึกคักจริงเชียว ผมกระอักกระอ่วนไปตั้งหลายรอบ

บทที่ 192 คึกคักจริงเชียว ผมกระอักกระอ่วนไปตั้งหลายรอบ

หลังจากนั้น บรรยากาศก็ถือว่าใช้ได้ ติงลี่ได้แสดงฝีมือทำอาหาร โดยมีเยี่ยเยว่ฉานกับเสี่ยวชุ่ยคอยช่วยเป็นลูกมือ พลางสังเกตการณ์เรียนรู้ไปด้วย

ผมเองก็เกรงใจที่จะเอาแต่อุดอู้อยู่ในห้อง เลยออกมายืนชี้นิ้วสั่งอยู่หน้าประตูห้องครัว ถือเสียว่าตัวเองมีส่วนช่วยเหมือนกัน

เยี่ยเยว่ฉานเอ่ยขึ้น "ติงลี่ หมูผัดพริกเสฉวนที่คุณทำนี่ครบเครื่องทั้งสี กลิ่น และรสชาติเลยนะ ฝีมือสูสีกับเชฟใหญ่ร้านอาหารเสฉวนเลย"

"พี่ฉาน ลองชิมดูสิคะ จริงๆ แล้วหุยเกาโร่วสูตรเสฉวนแท้ๆ จะไม่ค่อยเหมือนกับที่แพร่หลายไปทั่วประเทศสักเท่าไหร่ค่ะ" ติงลี่รู้สึกภูมิใจในผลงานของตัวเองไม่น้อย

"ได้สิ"

เยี่ยเยว่ฉานชิมไปคำหนึ่งแล้วเอ่ยชมไม่ขาดปาก "อร่อยมากจริงๆ ทำอาหารกินเองที่บ้านแล้วได้รสชาติขนาดนี้ ไม่ง่ายเลยนะเนี่ย"

จากนั้น ติงลี่ก็เริ่มลงมือทำไก่ผัดพริกเสฉวน