เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 191 ผมขู่ติงลี่ เยี่ยเยว่ฉานเด็ดมาก
เช้าวันใหม่อีกวัน สภาพอากาศมีฝนปนหิมะ
ผมกินมื้อเช้าที่ร้านอาหารใกล้โครงการ พอกลับมาที่ห้องเช่าก็เห็นติงลี่ยังอยู่
"ถ้าผมจำไม่ผิด วันนี้เหมือนจะเป็นวันศุกร์ ทำไมเธอยังไม่ไปทำงานล่ะ"
"ช่วงนี้ร่างกายไม่ค่อยสบายเลย มีอาการฮอร์โมนแปรปรวน วันนี้ทนไม่ไหวจริงๆ ก็เลยลางาน"
ติงลี่มองผมด้วยสายตาตัดพ้อ "ฉันซักผ้าให้คุณออกจะบ่อย ทำกับข้าวอร่อยๆ ให้คุณกินก็ตั้งเยอะ คุณช่วยปรับฮอร์โมนให้ฉันหน่อยไม่ได้เหรอ"
"เธอนี่ก็จริงเลย นึกอยากจะพูดอะไรก็พูด ผมไม่ใช่หมอแผนจีนโบราณสักหน่อย"
หลังจากตอกกลับติงลี่ไป ผมก็ขยับปากด่าแบบไม่ออกเสียงไปสามคำ จากนั้นก็เดินไปยังห้องของตัวเอง
แต่ผมดันเห็นว่า ติงลี่ก็ขยับปากด่าผมแบบไม่ออกเสียงเหมือนกัน
ทั้งโมโหทั้งรู้สึกเหนือกว่าขึ้นมาทันทีในใจ ผมเป็นเจ้าของห้องนะ เธอกล้าด่าผมเหรอ