บทที่ 168 ประจักษ์พยานในฉากสุดพิลึกพิลั่น

บทที่ 168 ประจักษ์พยานในฉากสุดพิลึกพิลั่น

ไม่ว่าเซี่ยเสวี่ยจะเคยทำงานอะไรมาก่อน แต่ถ้าวันนี้เธอต้องมาตายไป มันก็นับเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง

ผมรู้สึกลำบากใจ ได้แต่นั่งคอตกหมดอาลัยตายอยากอยู่บนเก้าอี้

ผมต่อสายหาแม่สาวแซ่บ แล้วเล่าสถานการณ์ทางฝั่งผมให้เธอฟัง

"ถังเฟิง นายไม่ใช่ว่าชอบฟังเรื่องราวของผู้เช่าแต่ละคนนักหรอกเหรอ ตอนนี้ก็ซวยตกมาอยู่ที่มือนายแล้วไง ผู้หญิงอย่างเซี่ยเสวี่ยไม่คู่ควรให้เห็นใจหรอก นายไม่ต้องไปสนใจเธอแล้ว รีบมาให้ถึงก่อนสิบโมง ถ้ามาสาย อย่าหาว่าวันนี้ฉันไม่ไว้หน้านายก็แล้วกัน ฉันจะจัดการนายต่อหน้าพ่อแม่นายเลย!"

หลิวเหม่ยเฉินโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ

บางทีอาจารย์สอนยูยิตสูของผมคงวาดภาพความโรแมนติกและความครึกครื้นของวันนี้เอาไว้แล้ว พวกเรานั่งกินอาหารเลิศรส ดื่มเหล้าชั้นดี แล้วพูดคุยหัวเราะกันอย่างออกรสงั้นเหรอ?

แต่ตอนนี้ การกระทำของผมกลับทำให้อารมณ์ของเธอเสีย และถ้าเธอจงใจทำให้ผมต้องอับอายต่อหน้าพ่อแม่ขึ้นมาจริงๆ มันคงน่าหดหู่พิลึก