กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 142 ผมใจป้ำ สร้างความฮือฮายกใหญ่
เยี่ยเยว่ฉานหรี่ตามองผม ดูท่าคงจะได้ยินเสียงกรีดร้องของโจวยวิ๋นแล้ว และรู้ว่าผมเพิ่งทำเรื่องดีๆ อะไรลงไป
หลานจื่อยกชาไท่ผิงโหวขุยเกรดพรีเมียมไม่ถึงหนึ่งกิโลกรัมมาให้แล้ว
"ชาดำจินจวิ้นเหมยกับชาหินอู่อี๋ต้าหงเผาก็มีนะ คุณจะเอาไหม"
"ผมชอบดื่มชาเขียว ไม่ชอบชาดำกับชาหินอู่อี๋"
"เอาเถี่ยกวนอินไหม ชาอู่หลงน่ะ" หลานจื่อมองผมทั้งน้ำตาคลอเบ้า
"ไม่เอา"
ผมเก็บใบชาเรียบร้อยแล้วก็จูงมือเยี่ยเยว่ฉานเดินออกจากร้านชาหลานจื่อ "ชาดีขนาดนี้ นอกจากผมจะชงดื่มเองแล้วยังเอาไปแจกเพื่อนๆ ได้อีก คุณเอาสักหน่อยไหม"
"เอาบ้านป้านายสิ!"
เยี่ยเยว่ฉานกดเสียงต่ำ กัดฟันด่าผม