บทที่ 123 คนคนนี้ใจดำอำมหิต แถมยังมีอิทธิพลล้นฟ้า

บทที่ 123 คนคนนี้ใจดำอำมหิต แถมยังมีอิทธิพลล้นฟ้า

ตกเย็น หยางต้าเผิงแห่งภัตตาคารต้าจินหยวนก็มาหา พวกเราตั้งใจว่าจะกินข้าวเสร็จแล้วค่อยไปเยี่ยมเจียงชุนเสวี่ยที่โรงพยาบาล

พอเข้าไปนั่งในห้องส่วนตัวของร้านอาหารและสั่งอาหารเสร็จ ผมก็เปิดรูปถ่ายกับคลิปวิดีโอตอนที่เจี่ยจิงอิงกับรุ่นเก๋ากินขี้ให้หยางต้าเผิงดู

ตาของหยางต้าเผิงแทบจะถลนออกมา จากนั้นเสียงหัวเราะของเขาก็ระเบิดออกมาดั่งน้ำพุแตก

"พี่เฟิง พี่แม่งโคตร... โคตรเจ๋งเลยว่ะ..."

หยางต้าเผิงหัวเราะจนน้ำตากระเด็น เอามือกุมท้องจนแทบจะหายใจไม่ทัน

ผมรีบตบหลังเขาพลางพูดด้วยน้ำเสียงเอือมระอา "คุณชายหยาง ถ้านายขำตายไป ฉันคงเสียเพื่อนซี้ไปคนหนึ่ง นี่มันก็แค่วิธีการสั่งสอนคนตามปกติของฉัน ไม่ได้น่าขำขนาดนั้นสักหน่อย"