กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 122 หวานพอ เลี่ยนพอ
ผมบิดแก้มเยี่ยเยว่ฉานเบาๆ “อยู่ในบัญชีดำในวีแชทของเธอตลอดแบบนี้ คุยกันไม่สะดวกเลย ปลดบล็อกผมออกมาเถอะ”
เยี่ยเยว่ฉานมองผมด้วยสายตาอ่อนโยน จากนั้นก็ปลดผมออกจากบัญชีดำในวีแชท “หลังจากบล็อกนายไป ในใจฉันก็รู้สึกไม่สบายใจเหมือนกัน มีครั้งหนึ่งฉันเปิดดูบัญชีดำแล้วเห็นนาย ฉันถึงกับน้ำตาไหลเลยนะ”
“จริงเหรอครับ?”
“โกหกน่ะ ฉันกลัวนายรังแก ก็เลยหลอกให้นายดีใจไปอย่างนั้นแหละ”
สายตาของเยี่ยเยว่ฉานดูลนลานเล็กน้อย แต่ดวงตาหงส์ของเธอยังคงงดงามจับใจเสมอ
ผมกับเยี่ยเยว่ฉานคุยหยอกล้อกันคนละประโยคสองประโยค ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังจีบกันอยู่ไม่มีผิด
ถ้าคุยกันต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้ จะมีลูกด้วยกันได้ไหมนะ?
ผมนั่งลงบนเก้าอี้ อุ้มเยี่ยเยว่ฉานขึ้นมานั่งบนตัก แล้วเป่าลมใส่หูเธอ “แม่คนสวย!”