บทที่ 111 ความบ้าระห่ำของผมทำให้เธอหัวใจพองโต

บทที่ 111 ความบ้าระห่ำของผมทำให้เธอหัวใจพองโต

เช้าวันนี้ ทางโรงพยาบาลไม่อนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมเจียงชุนเสวี่ยในห้องไอซียู เจียงนีถึงกับคุกเข่าให้บุคลากรทางการแพทย์

หลังจากแพทย์เจ้าของไข้ชั่งใจดูแล้ว ก็อนุญาตให้เจียงนีเข้าไปเพียงลำพัง ทั้งยังอนุญาตให้อยู่ข้างในได้ถึงครึ่งชั่วโมง

ตอนที่เจียงนีเดินออกมาจากห้องไอซียู ดูเหมือนอารมณ์ของเธอจะผ่อนคลายลงบ้างแล้ว ตอนที่มองมายังผม เธอคล้ายกับกำลังอมยิ้มอยู่

ในใจผมอดทอดถอนใจอีกครั้งไม่ได้ ผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งทรวดทรงอวบอิ่มขนาดนี้ จะมีมุมที่ไร้เดียงสาเหมือนเด็กได้ขนาดนี้เชียวหรือ

พอเดินออกมาจากโรงพยาบาล ก็เริ่มจังหวะชีวิตเดิมเหมือนเมื่อวาน คือเดินเตร็ดเตร่อยู่บนถนนเส้นนี้ไปเรื่อยๆ

เจียงนีพูดว่า "ต่อไปแม้รอยแผลเป็นบนหน้าแม่จะดูน่ากลัว แต่ในใจฉัน แม่ก็เป็นผู้หญิงที่งดงามที่สุดเสมอ"