กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 95 ผมทำเกินไปแล้ว เจียงนีร้องไห้
ณ เวลานี้
ไข่มุกดำกับมั่วเฟยแทบจะสติแตกด้วยความกลัว
คนอื่นยังพอทำเนา แต่นักเลงขาใหญ่แห่งอู่หลี่ถุนอย่างเกาเจี้ยนถัง กลับนอนขดตัวอยู่บนพื้น มือขวาของเขายังคงถูกปักตรึงอยู่กับโต๊ะน้ำชา
“เหล่าเกา นี่มัน... หรือว่าฉันจะพานายไปโรงพยาบาล...”
“มือ... มือของฉัน...”
เกาเจี้ยนถังเจ็บจนเหงื่อท่วมหัว สื่อความหมายว่ามือถูกปักติดอยู่ตรงนี้ จะให้ไปโรงพยาบาลได้ยังไง?
ไข่มุกดำหันมามองผม “พี่เฟิง ถึงแม้แบ็กหลังของคุณจะยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่คุณจะทำกับเกาเจี้ยนถังแบบนี้ไม่ได้นะ เขาโลดแล่นในวงการมาตั้งหลายปีไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อีกไม่นานเขาก็จะล้างมือในอ่างทองคำแล้ว แต่คุณกลับปักมือเขาไว้ตรงนี้เนี่ยนะ?”
ผมรู้สึกนับถือไหวพริบในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของไข่มุกดำจริงๆ
อย่างแรกเลย แบ็กหลังของผมไม่ได้ยิ่งใหญ่คับฟ้าอะไรขนาดนั้น