บทที่ 70 แฟนเก่าเผยความลับที่ซ่อนไว้ ผมอยากจะต่อยคน

บทที่ 70 แฟนเก่าเผยความลับที่ซ่อนไว้ ผมอยากจะต่อยคน

ยามพลบค่ำ ผม เหอเส้าเวย และเกาลี่น่า ยังคงนั่งอยู่ริมทะเลสาบชิงกู่

เมื่อสามชั่วโมงก่อน ผมได้โพสต์ภาพทิวทัศน์อันงดงามของทะเลสาบชิงกู่ลงในโมเมนต์วีแชทแล้ว แต่ผมยังไม่กล้าเข้าไปดูการตอบรับในโมเมนต์ เพราะกลัวว่าเพื่อนๆ รอบข้างจะเอาเรื่องเยี่ยเยว่ฉานมาพูดถึงอีก

โดยเฉพาะเกาลี่น่า เธอช่างกล้าเหยียดหยามผมอย่างไม่เกรงใจ หรืออาจจะนึกพิเรนทร์แอบส่งข้อความไปหาเยี่ยเยว่ฉาน จนทำลายบรรยากาศความเศร้าสร้อยและสุขุมลุ่มลึกของผมจนหมดสิ้น

ตอนนั้นเอง เกาลี่น่าก็เอ่ยขึ้นว่า "ถังเฟิง ตอนเที่ยงพวกเราอุตส่าห์ไปเดินกินของกินเล่นริมทางเป็นเพื่อนนาย มื้อเย็นนี้นายควรจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงของดีๆ สักมื้อไม่ใช่เหรอ?"

ผมยิ้มมองเธอ เธอก็ยิ้มมองผม