บทที่ 69 ริมทะเลสาบชิงกู่ ทั้งสุขใจและแสนเศร้า

บทที่ 69 ริมทะเลสาบชิงกู่ ทั้งสุขใจและแสนเศร้า

พวกเรากลุ่มเพื่อนสนิทนั่งลงบนสนามหญ้า หันหน้ามองไปยังทะเลสาบชิงกู่

ผมเริ่มถ่ายรูปและถ่ายวิดีโออีกครั้ง จากนั้นก็โพสต์ภาพทิวทัศน์อันงดงามของทะเลสาบชิงกู่ลงในโมเมนต์วีแชท

ผมคิดว่า ไม่ว่าเยี่ยเยว่ฉานจะมากดไลก์หรือคอมเมนต์ให้ผมหรือไม่ เธอก็คงจะได้เห็น

"เดิมทีพี่ฉานจะมาเที่ยวที่อำเภอชิงกู่แท้ๆ แต่เพราะเหตุผลบางอย่างเลยไม่มาแล้ว แต่นี่ไม่ใช่ความผิดของผมนะ เป็นเฉินหลันต่างหากที่หาเรื่องกลั่นแกล้งผม ยัยป้าคนนี้รู้อยู่แก่ใจว่าผมคงไม่จุดไฟเผาบ้านหรอก แต่นางก็คิดจะเลี้ยงเหล้าเหมาไถบ่มของนาง ส่วนผมกลับอยากกินเหล้าหนี่ว์เอ๋อร์หงในบ้านของนางมากกว่า"

เมื่อมองดูผืนน้ำระยิบระยับของทะเลสาบชิงกู่ ในใจผมก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าขึ้นมา