กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 65 ในอำเภอชิงกู่ ผมนี่แหละขาใหญ่
ผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ เว่ยฟางหัวก็เอ่ยขึ้นว่า "ถังเฟิง ชื่อในเน็ตของนายไม่ควรใช้ชื่อหมาป่าเดียวดายหรอก น่าจะชื่อไอ้ทื่อมากกว่า"
"เจ๊เว่ย เจ๊อาจจะคิดว่าผมทื่อ แต่ผมจำเป็นต้องใช้ชื่อหมาป่าเดียวดาย เพราะไกลออกไปสามพันลี้ รักแรกของผมใช้ชื่อในเน็ตว่าแสงแดดหนึ่งเมตร"
ที่ผมพูดแบบนี้ เว่ยฟางหัวย่อมเข้าใจ เพราะเธอก็รู้เรื่องราวระหว่างผมกับเหมียวเสี่ยวยวี่ดี
"ถังเฟิง นายเป็นคนมีความตั้งใจจริง นายจะต้องโชคดีแน่ ถ้าไม่ได้คิดจะค้างคืนที่นี่ ก็เอาภาพวาดของถังป๋อหู่แล้วไปเถอะ"
"ผมกะจะไปอยู่แล้วครับ แต่ภาพวาดของถังป๋อหู่เจ๊เก็บไว้เถอะ ยังไงผมก็ไม่เอาเด็ดขาด"
ผมเดินออกจากบ้านพักตากอากาศ
ในห้องหนังสือ เว่ยฟางหัวร้อนแรงดั่งเปลวไฟ แต่พอผมจะไป เธอกลับไม่ได้ขับรถไปส่งผม คงจะเหนื่อยล้าแทบแย่แล้วล่ะมั้ง