บทที่ 37 ผมเก๊กมาตลอด และให้คะแนนตัวเองเต็มร้อย

บทที่ 37 ผมเก๊กมาตลอด และให้คะแนนตัวเองเต็มร้อย

เหตุการณ์เมื่อครู่เกิดขึ้นเร็วมาก และดุเดือดสุดๆ

ทั้งเยี่ยเยว่ฉานและเสี่ยวชุ่ยต่างพากันตั้งตัวไม่ทัน เสี่ยวชุ่ยพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า "ถ้ารู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ วันนี้ฉันคงไม่มาหรอกค่ะ"

ผมยิ้มพลางพูดว่า "เสี่ยวชุ่ยไม่ต้องคิดมากหรอก ฉากบู๊วันนี้ผมชอบมาก ไว้วันหลังต้องแวะมาบ่อยๆ แล้วล่ะ"

เสี่ยวชุ่ยได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ

มีคนสองสามคนช่วยกันพยุงเว่ยซิงคงไปนั่งพิงบนโซฟายาวที่อยู่ไม่ไกล

ส่วนเหลยหย่งก็เดินตรงรี่เข้ามาหาพวกเรา เขามองไปที่เยี่ยเยว่ฉานแล้วตวาดลั่นด้วยความโมโห "แม่งเป็นใครวะ ถึงได้กล้ามาทำร้ายลูกพี่ลูกน้องกู"