บทที่ 34 ค่ำคืนหวามไหว เรื่องเล่าของอาเหลียน

บทที่ 34 ค่ำคืนหวามไหว เรื่องเล่าของอาเหลียน

พวกเราเข้ามาในห้องของผม

ผมนั่งลงบนเก้าอี้ แต่อาเหลียนกลับทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง

เธอมองสำรวจไปรอบๆ "พี่เฟิง ห้องพี่รกไปหน่อยนะคะ แต่ว่ามีกลิ่นอายความเป็นชายเต็มเปี่ยมเลย ได้อยู่ตามลำพังกับพี่ ฉันรู้สึกเป็นเกียรติจังค่ะ"

"เธอพูดแบบนี้กับผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะ แล้วพวกเปย์หนักๆ ยอดโดเนทสูงๆ นั่น เคยเจอตัวจริงของเธอหมดทุกคนหรือเปล่า"

ผมจ้องมองเธอ

อาเหลียนหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์ เธอทำเสียงกระเง้ากระงอดว่า "ถังเฟิง คุณพูดแบบนี้ มันเป็นการเหยียดหยามเด็กสาวผู้แสนบริสุทธิ์นะคะ!"

ผมแทบจะสะดุ้งจนตาโต รีบถามกลับไปทันควัน "ในนิยามของคุณ คำว่าบริสุทธิ์มันแปลว่าอะไรกันแน่เนี่ย"