บทที่ 22 ร้อยแปดรูปแบบชีวิต สารพันผู้คน

บทที่ 22 ร้อยแปดรูปแบบชีวิต สารพันผู้คน

ผมรู้สึกว่าสั่งสอนพอหอมปากหอมคอแล้ว จึงตะโกนไล่หวังป๋อไปคำหนึ่งว่า "ไสหัวไป"

หวังป๋อวิงวอนเยี่ยเยว่ฉานว่าอย่าเอาพฤติกรรมในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของเขาไปป่าวประกาศ ซึ่งเยี่ยเยว่ฉานก็รับปาก

หวังป๋อถึงได้ยอมจากไป

เยี่ยเยว่ฉานถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง "ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าหวังป๋อจะเป็นคนแบบนี้"

"ถ้าคุณชอบเขา ต่อให้เขาเป็นคนแบบนี้คุณก็ชอบอยู่ดี แต่ถ้าคุณไม่ชอบเขา ต่อให้เขาไม่ได้เป็นคนแบบนี้ คุณก็ไม่ชอบอยู่ดีนั่นแหละ"

"ถังเฟิง คุณพูดมีเหตุผลมาก ฉันจะเอาคำพูดของคุณไปเขียนลงในไดอารี่นะ" เยี่ยเยว่ฉานมองผมด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งเป็นพิเศษ

"พี่ฉาน พี่ยังมีนิสัยชอบเขียนไดอารี่อยู่อีกเหรอ เมื่อไหร่จะให้ผมขอดูไดอารี่ของพี่บ้างล่ะ"

"ไม่ให้ดูหรอก ฉันไปละ"