บทที่ 12 นัดเจอกันในชีวิตจริง ดอกบัวหนึ่งดอกดันเป็นเธอเนี่ยนะ?

บทที่ 12 นัดเจอกันในชีวิตจริง ดอกบัวหนึ่งดอกดันเป็นเธอเนี่ยนะ?

ตอนเช้า ผมได้รับโทรศัพท์จากพ่อแม่

ผมบอกพวกท่านว่าอยู่ที่เมืองหลวงสบายดี เงินที่ได้จากการเขียนนิยายออนไลน์ก็พอใช้เหลือเฟือ

ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา ผมก็ยังคงได้รับเงินโอนจากพ่อแม่มาห้าหมื่นหยวน

แม่ส่งข้อความทางวีแชทมาว่า "ลูกจ๋า ถ้าไม่อยากเที่ยวเล่นอยู่ที่เมืองหลวงแล้วก็กลับบ้านเราเถอะ พ่อกับแม่ไม่หวังให้ลูกหาเงินได้เยอะแยะหรอก ขอแค่ลูกปลอดภัยก็พอแล้ว"

พ่อก็ส่งข้อความทางวีแชทมาหาผมเหมือนกันว่า "ไอ้ลูกชาย หรือจะให้พ่อเปิดบริษัทที่อำเภอชิงกู่ให้แกสักแห่ง บริษัทนี้จะขาดทุนทุกวันก็ไม่เป็นไร ขอแค่ลูกชายพ่อได้เป็นประธานกรรมการกับซีอีโอก็พอ มีรถหรูจอดหน้าตึกบริษัทสักสองสามคัน ชีวิตจะได้ดูโก้หรูขึ้นมา"