กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 11 ร้อยแปดรสชาติชีวิต นี่มันจังหวะแห่งความวาบหวามชัดๆ
เรามาถึงร้านหม้อไฟที่อยู่ห่างจากหมู่บ้านไปร้อยกว่าเมตร แล้วเข้าไปนั่งในห้องส่วนตัว
ผมพูดอย่างป๋าเต็มที่ "อยากกินอะไรสั่งได้เลย ไม่ต้องเกรงใจช่วยผมประหยัดเงินนะ"
เซี่ยเสวี่ยหัวเราะคิกคัก "บ้านนายรวยขนาดนั้น มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะช่วยนายประหยัดเงิน"
ผมรู้สึกว่าคำพูดคำจาของเซี่ยเสวี่ยค่อนข้างมีปัญหา แต่ผมก็ไม่ควรไปตั้งความหวังกับเธอสูงเกินไป เพราะเวลาเธออยู่กับพวกเพื่อนสาว ก็คุยกันแต่เรื่องเชี่ยเอ๊ยกับเล่นไพ่ทั้งนั้น
ผมให้หยางต้าเผิงสั่งก่อน จากนั้นเมนูก็ถูกส่งต่อไปให้หลิวเชี่ยน