กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 4 อ่อนโยน ประหลาดคน
เยี่ยเยว่ฉานกล่าวว่า "เซี่ยเสวี่ย เธอรู้สึกว่าห้องตัวเองเล็กกว่าห้องของถังเฟิง นั่นเป็นภาพลวงตาจากกำแพงรับน้ำหนัก ถ้ารวมกำแพงนั้นเข้าไป ห้องของเธอใหญ่กว่านะ"
"พี่ฉาน พี่พูดมีเหตุผลค่ะ"
เซี่ยเสวี่ยเดินคอตกกลับห้องของตัวเองไป
แต่เยี่ยเยว่ฉานกลับกระสับกระส่ายขึ้นมา เธอดูเหมือนจะไม่กล้าเอ่ยคำว่าขอตัวลาออกมาง่ายๆ เพราะกลัวว่าจะทำให้คนอย่างผมเกิดโมโหขึ้นมา
"พี่ฉาน พี่เข้ามานี่สิครับ"
"นายคิดจะทำอะไร ที่นี่คือเมืองหลวงนะ ถ้านายกล้าทำร้ายฉัน ผลที่ตามมามันร้ายแรงมาก ที่บ้านเกิดนายยังมีพ่อแม่อยู่ นายไม่ได้มีชีวิตอยู่แค่เพื่อตัวเองคนเดียวนะ"
"เดิมทีผมอยากจะคุยเรื่องนิยายกับพี่ฉานสักหน่อย แต่ในเมื่อพี่ฉานไม่สนใจ งั้นก็ช่างเถอะครับ"
ผมรู้สึกผิดหวังมาก