กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 396 บทเรียนจากตัวอย่างที่ผิด
“คุณเป็นใคร”
น้ำเสียงนั้นปราศจากความสนิทสนมแม้แต่น้อย และความระแวดระวังที่ไม่อาจปกปิดได้ในน้ำเสียงนั้นก็ทำให้สีหน้าของหญิงสาวชะงักแข็งไป พลางเบิกตากว้างอย่างไม่อาจเชื่อสายตา
“เสี่ยว เสี่ยวชี เธอไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับฉันเลยสักนิดหรือ”
“ฉันไม่รู้จักคุณเลยด้วยซ้ำ จะเอาความทรงจำมาจากไหน”
สีหน้าของหวังตงเอ๋อร์ค่อย ๆ เย็นชาลง พลางเอ่ยเตือนอย่างเย็นชาว่า “อีกอย่างนะ ชื่อของฉันคือหวังตงเอ๋อร์ ไม่ใช่เสี่ยวชีอะไรนั่น”
“……”
หญิงสาวอ้าปากโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน
อยู่ ๆ เมื่อมองเข้าไปในดวงตาที่ห่างเหินของหวังตงเอ๋อร์ เธอก็รู้สึกเพียงว่ามีความหวาดกลัวบางอย่างผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจอย่างเงียบ ๆ จนแขนขาเย็นเฉียบ