เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 395 ตำนานที่เล่าขานชั่วนิรันดร์
“ฮืบ ฮืบ”
เสียงหอบหายใจถี่และเจ็บปวดดังเข้าหู เมื่อมองดูร่างที่พยายามอย่างยากลำบากจะพยุงตัวลุกขึ้น แต่กลับทำได้เพียงแค่นั่งก็ยังไม่ไหว กู่เยวี่ยน่าเม้มริมฝีปากแล้วเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“พอแค่นี้เถอะ เจ้าไปต่อไม่ได้แล้ว”
“ไม่”
ฮั่วอวี่หาวพยายามประคองสีหน้าที่แทบจะแตกสลาย ส่ายศีรษะ “ขาดอีกแค่คนสุดท้าย ขาดอีกแค่คนเดียวเท่านั้น”
ทั้งที่เพิ่งดูดซับต้นกำเนิดพลังจิตทั้งหมดของจักรพรรดิมารเสร็จเมื่อสองวันก่อน ซึ่งควรจะเป็นช่วงที่จิตใจกระปรี้กระเปร่าที่สุด แต่ในยามนี้เขกลับดูอิดโรยถึงเพียงนี้ ถึงขั้นเอ่ยประโยคหนึ่งซ้ำถึงสองครั้งโดยไม่รู้ตัว
ไม่เพียงแต่จิตใจ ร่างกายของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ประหลาดพิลึกอย่างยิ่งด้วย
ทะลุผ่านผิวหนังที่ซีดเผือดนั้น กู่เยวี่ยน่ามองเห็นเส้นเลือดของฮั่วอวี่หาวที่ราวกับหายใจได้ และส่องประกายสีน้ำเงินเย็นวาบเป็นระยะ ๆ อย่างเลือนราง